De waarschuwingsborden met een ijsbeer aan de rand van Longyearbyen markeren een grens. Daarbinnen beweeg je je vrij, zonder wapen en zonder gids: musea, kerk, Nybyen en het rondje door het dorp van ongeveer acht kilometer. Daarbuiten moet je iets bij je hebben waarmee je een ijsbeer kunt verjagen, en de Sysselmester raadt een geweer aan. Wil je verder dan het gebied rond de Isfjord, dan moet je je reis bovendien vier weken van tevoren aanmelden en een reddingsverzekering hebben.
De meeste bezoekers kiezen de eenvoudige weg naar buiten. Ze boeken een tocht waarbij de gids het geweer draagt en de verantwoordelijkheid neemt. Een groot deel van een reis naar Spitsbergen (Svalbard) kun je echter echt alleen doen, en deze pagina laat precies zien welk deel.
Drie korte tochten met ophalen voor wat je alleen niet bereikt
Vrij in het dorp01Stadswandeling met lokale gids
Ophalen, wandeling door Longyearbyen met lokale gids.
Geschikt voor: De eerste dag in de stad
★ 4,7 · 24 beoordelingen op GetYourGuide
Gids met bescherming02Zadenbank en uitkijkpunt per auto
Ophalen, rit naar de ingang van de zadenbank en een uitkijkpunt.
Geschikt voor: Aankomstdag, weinig tijd, geen conditie nodig
★ 4,7 · 99 beoordelingen op GetYourGuide
Gids met bescherming03Gruve 3 – de kolenmijn van binnen
Ophalen bij het hotel, ongeveer 800 meter de mijn in.
Geschikt voor: Iedereen die even gebukt kan lopen
★ 4,8 · 524 beoordelingen op GetYourGuideBinnen de borden: vrij
Visit Svalbard schrijft dat je binnen de dorpsgrenzen zonder ijsberenbescherming alleen mag lopen, zolang je de waarschuwingsborden langs de wegen het dorp uit niet passeert. Alles op deze lijst ligt daarbinnen:
- Het rondje door het dorp, een route van ongeveer acht kilometer.
- Nybyen, ongeveer twee kilometer ten zuiden van het centrum, met het Spitsbergen Artist Center.
- Svalbard Museum en het North Pole Expedition Museum.
- Svalbard kirke en Nordover, de kunstruimte met bioscoop.
- Restaurants, pubs, brouwerij en winkels in het centrum.
- Fietsen, die je bij het toeristenbureau huurt, en in de winter de skihelling Nedover.
- Noorderlicht vanuit het dorp in de donkere tijd, met het veiligheidshesje waar Visit Svalbard om vraagt.
Meer over elke plek staat in de gids over de bezienswaardigheden in Longyearbyen. Over de geschiedenis van het dorp lees je op de pagina over het mijnstadje Longyearbyen.

De grens – zo vind je haar
De grens is geen lijn op de grond, maar een zone die Visit Svalbard op een kaart rood markeert. Die kaart krijg je gratis bij het toeristenbureau. De precieze omvang van de zone konden we in geen enkele officiële digitale bron bevestigen, daarom tekenen we haar niet zelf in. Zo pak je het aan:
- Haal op je eerste dag de papieren kaart van de zone.
- Let op de borden met de ijsbeer langs de wegen het dorp uit. Daar houdt de zone op.
- Twijfel je of een bestemming erbinnen ligt, ga er dan van uit dat ze erbuiten ligt.
Fotografeer het bord gerust, maar vanaf de kant van het dorp. Een stap erlangs voor een betere hoek is een stap het terrein in zonder bescherming.

Met vervoer, maar zonder terrein
Sommige bestemmingen liggen buiten het centrum, maar zijn met de auto bereikbaar zonder dat je het terrein in gaat. Dat geldt bijvoorbeeld voor het vliegveld en de ingang van de zadenbank, ongeveer 3,4 kilometer van het centrum. Of de ingang van de zadenbank binnen of buiten de beschermingsvrije zone ligt, konden we niet laten bevestigen; controleer de kaart of neem een tocht met ophalen die bij de ingang stopt. Gruve 3 bezoek je altijd met een gids, zie de mijntocht met ophalen.
Buiten de borden: gids of volledige voorbereiding
Bergwandelingen, gletsjers, ijsgrotten, sneeuwscooter buiten het dorp, boottochten en bezoeken aan de andere nederzettingen vragen in de praktijk een gids. Visit Svalbard schrijft dat je de nederzettingen niet zonder professionele gids moet verlaten, en raadt georganiseerde tochten aan, voor het milieu en voor jezelf.
Wil je toch alleen gaan, dan moet je dit allemaal zelf regelen:
- Middelen bij je hebben om ijsberen te verjagen, en volgens het advies een geweer waarmee je ervaring hebt.
- Een wapenvergunning hebben; volgens de Sysselmester kan de behandeling van aanvragen tot acht weken duren.
- Minstens 300 meter afstand houden tot ijsberen, 500 meter tussen 1 maart en 30 juni, en je terugtrekken als je dichterbij komt.
- Bij het kamperen de hele tijd een wakkere, georganiseerde ijsberenwacht hebben.
- Buiten het verkeersgebied (ferdselsområdet): je reis vier weken van tevoren aanmelden, een reddingsverzekering van 120.000 tot 650.000 NOK afhankelijk van de zone, en apparatuur voor communicatie in beide richtingen.
Dat is veel organisatie voor een korte reis. Daarom zijn dagtochten met een gewapende gids voor bijna iedereen de realistische keuze. Het hele regelpakket staat in de gids over alle veiligheidsregels.
IJsberen kunnen opduiken wanneer je het het minst verwacht, schrijft Visit Svalbard. Lees over het ijsberenrisico en wat de wet van je vraagt, voordat je ergens buiten de zone gaat.
Een voorstel: drie gemengde dagen
- Dag 1, op eigen houtje: landing, bus vanaf het vliegveld voor 110 NOK, Svalbard Museum en een avond in het centrum.
- Dag 2, kort met gids: 's ochtends met de auto naar de zadenbank, 's middags Gruve 3. 's Avonds het rondje door het dorp tot Nybyen.
- Dag 3, lang met gids: een hele dag op de sneeuwscooter of de boot, afhankelijk van het seizoen.
Bedenk dat Visit Svalbard minstens vijf dagen aanraadt, omdat het weer tochten kan laten uitvallen. Drie dagen is het minimum als je weinig tijd hebt.
De zadenbank en een uitkijkpunt in twee uur met de auto, met ophalen – wat je te voet binnen de zone niet bereikt.Zadenbank en uitkijkpunt per auto · 2 u · vanaf € 116 (gecontroleerd 21-10-2026)
Bekijk data en prijzenVragen over Spitsbergen zonder gids
Kun je op eigen houtje naar Spitsbergen reizen?
Ja. Vlucht, accommodatie en alles in Longyearbyen kun je zelf regelen. Alleen het terrein buiten de nederzettingen vraagt bescherming, en daar kiezen de meesten een tocht met gids.
Waar loopt in Longyearbyen de grens voor ijsberenbescherming?
Bij de waarschuwingsborden met de ijsbeer langs de wegen het dorp uit. De gratis kaart van de zone van Visit Svalbard krijg je bij het toeristenbureau.
Kan ik als toerist een geweer huren?
Wapens vragen een vergunning van de Sysselmester, en de behandeling kan tot acht weken duren. We geven geen advies over wapens; neem rechtstreeks contact op met de Sysselmester als je een eigen expeditie plant.
Lees ook
Foto's op deze pagina
- Hus i Longyearbyen · Smudge 9000 · CC BY-SA 2.0 · Flickr (via Openverse)
- Ingången till Svalbard Global Seed Vault · Dag Endresen · CC BY 3.0 · Wikimedia Commons
- Gruve 3 utanför Longyearbyen · Bjoertvedt · CC BY-SA 3.0 no · Wikimedia Commons
- North Pole Expedition Museum · Bernt Rostad · CC BY 2.0 · Flickr (via Openverse)
- Varningsskylt för isbjörn i utkanten av Longyearbyen · R. Henrik Nilsson · CC BY 4.0 · Wikimedia Commons
- Svalbard Museum · In Vitrio · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons
- Vandrare på en glaciär · Kitty Terwolbeck · CC BY 2.0 · Flickr (via Openverse)
- Snöskotrar i Adventdalen · Bernt Rostad · CC BY 2.0 · Flickr (via Openverse)
- Norrsken över fjällen på Svalbard · Frode Ramone from Oslo, Norway · CC BY 2.0 · Wikimedia Commons
- Nordenskiöldbreen vid Adolfbukta · Bjoertvedt · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons





